گفتند خلافت رسول خدا حق على است ابو بكر از اضطراب امر بترسيد و ايشان را ممنوع و منهى داشت . ابن ابي الحديد گويد از لغات غريبه اين حديث از نقيب پرسيدم فرمود : ما هذه الرعة ( بتخفيف و كسر راء ) يعنى استماع و اصغاء ( و قالة ) يعني قول و سخن ( و ثعالة ) اسم جنس است براى روباه و اسمي است غير منصرف ( و شهيده ذنبه ) يعنى شاهد او دم او است و اصل اين قضيه مثلى است معروف كه گويند روباه مىخواست شير را بر عليه گرك برانگيزد و گرگ را بدست شير بقتل رساند و چون شير گوسفند را گم كرده بود از روباه پرسيد كه گوسفند چه شد روباه گفت آن گوسفندى كه براى اعلى حضرت فراهم كرده بودم گرك خورد شير گفت شاهد تو در اين موضوع كيست روباه دم خود را بلند كرد و چون دم روباه خون‌آلود بود شير حرف روباه را باور كرد و گرك را بكشت ( و مرب ) يعنى ملازم وارب بالمكان يعني لزم ( و كروها جزعة ) يعني او را به حال اول برگردانيد يعنى بسوى فتنه و هرج‌ومرج سوق دهيد ( و ام طحال ) زنى بوده است در جاهليت كه بسيار زنا مىداده و ازاين‌جهت در مثل مىگويند ازنى من ام طحال يعني زناكارتر از ام طحال و شكى نيست كه كسى كه چنين عبارت با ركاكت كه زندقه و الحاد از او مىريزد در حق امير المؤمنين عليه السّلام متكلم بشود اصلا حظى از ايمان ندارد بالجمله چون اين سخنان بامير المؤمنين عليه السّلام رسيد در خشم شد و مكتوب ذيل را براى ابو بكر فرستاد . مكتوب امير المؤمنين عليه السّلام بأبي بكر در احتجاج طبرسى و ديگر كتب مىفرمايد فكتب عليه السّلام شقوا متلاطمات أمواج الفتن بحيازيم سفن النجاة و حطوّا تيجان أهل الفخر بجمع أهل الغدر و استضاءوا بنور الأنوار و اقتسموا مواريث الطاهرات الأبرار و احتقبوا ثقل الأوزار بغصبهم نحلة النبيّ المختار فكأنّي بكم تتردّدون في العمى كما يتردد البعير في الطاحونة أما و اللّه لو اذن لي بما ليس لكم به علم لحصدت رءوسكم عن أجسادكم كحب